HET BELASTINGVERDRAG TUSSEN NEDERLAND EN DE VERENIGDE STATEN

De Verenigde Staten heeft met een aantal landen, waaronder Nederland, een belastingverdrag afgesloten. Het doel van een belastingverdrag is het vermijden van dubbele belastingheffing. Het belastingverdrag bepaalt dan ook aan welke staat (Nederland of de VS) het heffingsrecht toekomt. De staat die het heffingsrecht toekomt mag op basis van bepalingen uit haar belastingwetgeving een inkomstenbron belasten. Echter, anders dan andere landen, heft de VS belasting op basis van nationaliteit en is er in het verdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten een bepaling opgenomen waardoor het heffingsrecht van de Verenigde Staten met betrekking tot haar inwoners en onderdanen niet wordt beperkt, niettegenstaande de overige bepalingen van het verdrag.

Artikel 4: Inwoner

Artikel 4 van het verdrag tussen Nederland en de VS bepaalt van welke staat een belastingplichtige fiscaal inwoner is. Het artikel is vergelijkbaar met andere door Nederland en de VS gesloten belastingverdragen. Hoofdregel is, in het kort: “inwoner is iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats”. In het algemeen is iemand die in Nederland woonachtig is in Nederland belastingplichtig voor zijn wereldwijde inkomen. Tenzij die persoon inkomsten heeft uit de VS, heeft de VS op basis van deze bepaling in het belastingverdrag tussen Nederland en de VS niet het recht die persoon te belasten.

Artikel 24(1): ‘Saving Clause’

Echter, op basis van Artikel 24(1) van het verdrag is het de VS toegestaan zijn inwoners en onderdanen te belasten als ware er geen belastingverdrag tussen Nederland en de VS. Hierdoor is iemand met de Amerikaanse nationaliteit, woonachtig in Nederland, niet alleen in Nederland, maar ook in de VS onbeperkt belastingplichtig: in Nederland omdat die persoon fiscaal inwoner is van Nederland en in de VS omdat de VS belasting heft op basis van nationaliteit. Belastingheffing op basis van nationaliteit houdt in dat iemand met de Amerikaanse nationaliteit belastingplichtig is in de Verenigde Staten, ongeacht waar hij woont.

En nu? Toch dubbele belastingheffing?

Er moet dus zowel in Nederland als in de Verenigde Staten een belastingaangifte worden ingediend. Echter, dit betekent niet per sé dat er in beide landen belasting verschuldigd is. Het heffingsrecht komt toe aan Nederland, maar er bestaan twee belangrijke bepalingen in de Amerikaanse nationale wetgeving op basis waarvan dubbele belastingheffing wordt voorkomen: een belastingvrijstelling en een belastingverrekening.

Op basis van de belastingvrijstelling (de “Foreign Earned Income Exclusion”) kan een Amerikaans belastingplichtige buitenlandse inkomsten tot een bedrag van maximaal $102.100 vrijstellen van belastingheffing (bedrag voor de aangifte voor 2017). Om voor de vrijstelling in aanmerking te komen, moet het gaan om ‘earned income’. ‘Earned income’ bestaat bijvoorbeeld uit loon en winst uit een onderneming in box 1 van de Nederlandse Inkomstenbelasting (ZZP). Andere inkomsten zoals pensioen, uitkering en alimentatie kunnen niet worden vrijgesteld, omdat deze inkomsten niet worden aangemerkt als ‘earned income’.

De belastingverrekening houdt een verrekening van de in Nederland betaalde inkomstenbelasting met de in Amerika verschuldigde inkomstenbelasting in. Vaak kan met de belastingverrekening, gezien de hoge Nederlandse belastingdruk, de Amerikaanse belastingschuld tot nihil worden gereduceerd.

Vragen? 

Het Amerikaanse belastingstelsel is ingewikkeld. Mocht u vragen hebben over het Amerikaanse belastingstelsel of uw Amerikaanse belastingaangifte door ons willen laten opstellen, neem dan contact met ons op.

Neem contact met ons op

Stuur ons een bericht en we beantwoorden uw vragen zo spoedig mogelijk.

Not readable? Change text. captcha txt
0